گریز از میانمیایگی آرزوی بزرگی است؟
از هر دری سخنی

بله، خلاصه یه عصرم رفتیم با دوستانِ هم دانشگاهی در مورد توهم‌های کسب درآمدمون صحبت کردیم و به هم امیدواری دادیم و بعدم روبوسی و خدافظ تا کی دوباره؟

تقصیر ما نیست به جون خودم انگار اولین چیزی که تو این دنیا یادمون دادن خیال‌پردازیه. دریغ از یه سر سوزن واقع‌نگری!

 

*: خدایا منم یه آرزوهایی دارم بالاخره. حالا هر چی هم که به نظر بیاد سیب‌زمینیم! ولی من دیگه اینقدم سیب‌زمینی نیستم.

**: خدایا یه حساب بانکی می‌خوام، باز کنم. کدوم بانکشُ نمی‌دونم!

 

توصیه نوشت: به همه دوستان در حال تحصیل به خصوص مقطع لیسانس: بعد گرفتن مدرک، اولویت اول تا دهم کار، بعد اون ادامه تحصیل. هر مقطعی که بالاتر بریم، متقابلا توقعا هم بالا میره.

مفت‌خوری در مقاطعی از زندگی شاید کار لذت بخشی باشه اما یه وقتایی از زهرمار تلخ‌تره. حالا دیگه می‌خواین گوشم ندین خودتون می‌دونین! 

شفاف‌سازی: دغدغه من اصن "کار" نیست بلکه "چه کاریِ"! "همون یه کار خاص"!

پنجشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٢ | ٥:٥٧ ‎ب.ظ | پروانه | نظرات ()