گریز از میانمیایگی آرزوی بزرگی است؟
از هر دری سخنی

 

از نو آغاز می‌کنیم. چه عیبی دارد. از ماندن و حسرت بردن برای شاید و اگرها که بهتر است!

الهی به امید تو، نه به امید خلق روزگار.

 

چهارشنبه ٥ تیر ۱۳٩٢ | ۳:٤٩ ‎ب.ظ | پروانه | نظرات ()