تهش ...؟!

تو این خونه انگار زندگی از جریان افتاده! البته از کسی اگه بپرسی مطمئنا انکار میکنه! احساس می‌کنم همه‌مون مثل روح‌های سرگردونی هستیم که میون برزخ گیر کردیم.

فکرش رو که می‌کنم نمی‌فهمم چه جوری میشه یه آدم زنده رو وارد این خونه کرد؟!

یا در میره آخرشو خودش رو نجات میده یا مثل خودمون باید تبدیل به روح سرگردون بشه!

نمی‌دونم، شاید بقیه آدما هم روح‌های سرگردون زندگی خودشونن و فقط وانمود می‌کنن که آدمای عادی هستن؟!

یعنی کسی باید بیاد و ما رو از برزخ نجات بده؟ یا خودمون باید یه فکری به حالمون بکنیم؟! نکنه تا تهش قرار باشه تو برزخ بمونیم و کاریش نشه کرد؟

الان یهو یاد فیلم "دِ آدرز" افتادم چرا!!!

/ 0 نظر / 5 بازدید