اینجا کجاست؟ من کیم؟!

دو هفته تعطیلی کلاسای دو تا درس (که تا حالا شده یه هفته) چنان اشک منو در آورد که خودمم نمیفهمیدیم برای چی اونجوری تو سلف نشستم و اشک ریختم. هنوزم نمیدونم. هر چند رو چند تا گزینه بیشتر شک دارم.

مرحله اول برای آدمی مثل من انکاره. این روش من بوده تو زندگی و شاید مرجله دوم یا سوم یا ... دقیقا نمی دونم تا مرحله چندم؟!

به هر حال الان یهویی دلم خواست بنویسم که چقد با لبخند زدن مشکل پیدا کرده م. مثلا برای رفع این مشکل تو فکر بوده بودم که چند تا از ویدویوهای خنده‌داری که تو گوشیه دارم (تمساحه-سیب زمینی- ک ک ک ک) و بعد چندین بار دیدنشون بازم بهشون میخندمو دقیقا قبل کلاس ببینم که بتونم همزمان با حداقل ته‌لبخند ناشی از دیدن اونا کلاس رو شروع کنم.

البته هنوز نرسیدم عملیش کنم ولی شاید این کار رو کردم. شایدم نتیجه داد؟!

/ 0 نظر / 3 بازدید